Poëzie is spelen met woorden
Om al je gevoelens en gedachten te
verwoorden
Over liefde, dieren en andere zaken
Steeds maar zoeken,om een [...] Lees verder…
Poëzie is spelen met woorden
Om al je gevoelens en gedachten te
verwoorden
Over liefde, dieren en andere zaken
Steeds maar zoeken,om een [...] Lees verder…
Jaren glijden voorgoed voorbij
Je kunt alleen in de toekomst leven
Je herinneren wat eens was,is een karwei
Je jeugd waar is [...] Lees verder…
druppels dalen neer
van het scherm
woorden als tranen
kijk: de meeuwen!
ze krijsen de letters
vormen van eenzaamheid
schaduw van verlangen
de duinen
ze nemen deze [...] Lees verder…
It’s so damn hard letting go
I can tell cuz I’m still holding the memory of you
As if in a [...] Lees verder…
Vleugels,
voor behoeften,
die vragen,
om de teugels
los te laten.
Zo dragen,
ze ons.
Zonder los,
te komen,
van wie,
we nu al zijn.
Naam inzender: Rudolf [...] Lees verder…
Melodieuze leegte,
vult
de kale vlakten
van loze leuzen
in tumult.
Alles knikt: graag.
Verandering nodig.
Maar niet vandaag,
of toch?
Naam inzender: Rudolf van Ooijen
Met ruimte
binnen kaders,
kun je zoeken
naar je eigen ik.
Om te ervaren
De voldoening
van een
open blik.
Jij,
In een vrijheid
die je leidt
naar [...] Lees verder…
Glurend,
turend,
door de etalage
Terug,
naar wat heeft geleid
tot een ravage.
Geschrokken.
Want je
ontsnapt,
ook zelf niet
aan de blamage.
Naam inzender: Rudolf van [...] Lees verder…
Hij kleedt me aan met goud
Omdat hij zoveel van me houdt
Hij wikkelt me in bont
Anders vat ik koud
Hij vertelt [...] Lees verder…
Op een dag, in de jaren ’80
en Berlijn was verdeeld in noord, zuid en west
zat ik thuis, ja het [...] Lees verder…