TweetVleugels, voor behoeften, die vragen, om de teugels los te laten. Zo dragen, ze ons. Zonder los, te komen, van wie, we nu al zijn. Naam inzender: Rudolf van Ooijen

Read more about Vleugels »

TweetMelodieuze leegte, vult de kale vlakten van loze leuzen in tumult. Alles knikt: graag. Verandering nodig. Maar niet vandaag, of toch? Naam inzender: Rudolf van Ooijen

Read more about Tumult »

TweetMet ruimte binnen kaders, kun je zoeken naar je eigen ik. Om te ervaren De voldoening van een open blik. Jij, In een vrijheid die je leidt naar een waarde die je steeds weer zoekt. Naam inzender: Rudolf van Ooijen

Read more about Ruimte »

TweetGlurend, turend, door de etalage Terug, naar wat heeft geleid tot een ravage. Geschrokken. Want je ontsnapt, ook zelf niet aan de blamage. Naam inzender: Rudolf van Ooijen

Read more about Ravage »

TweetHij kleedt me aan met goud Omdat hij zoveel van me houdt Hij wikkelt me in bont Anders vat ik koud Hij vertelt me elke dag fanatiek hoeveel hij van me houdt en hoe speciaal ik ben Hij is gewoon de allerliefste kill die ik ken Tranen branden vanuit mijn donkere ziel IK kan niet […]

Read more about Hij kleedt me aan met goud »

TweetOp een dag, in de jaren ’80 en Berlijn was verdeeld in noord, zuid en west zat ik thuis, ja het leven was prachtig alleen met mijn frietpan ging het niet best Dus ging ik er mee naar de dokter ‘Wat mankeert jou?’, dat was zijn vraag Ik wees huilend naar mijn frietpan: ’37 graden, […]

Read more about Frietpaniek »

TweetHij had altijd nog die winterjas uit 44 aan. Nergens waren woorden meer dan zwarte sneeuw. Hij sprak van het ondergangsbesef, over God die woonde in de huizen, die meer en meer leeg zouden komen te staan. Geen vulling, geen diepte werd meer beleefd en met het groeien van de groeven in zijn gezicht passeerde […]

Read more about Vader 2 »

TweetStratenver klonk zijn kuchen, het tikken van zijn stok. Vaak zag ik hem gaan, spitroeden lopend door dromen en gedachten, gedwangbuisd tussen huizen staan, in zichzelf opgesloten. Nooit heb ik geweten wat hij achter die vreemde ogen droeg, nooit heb ik begrepen wat hij vroeg, wat zijn stem zo gemaskerd sprak. Slechts beschonken kon hij […]

Read more about Vader 1 »

hide totop