Een gedicht
april 24th, 2011
Een gedicht ontstaat van alleen
vanuit zijn oorspronkelijk zijn
het hangt in je hoofd te bengelen
soms te spartelen
tot je er aandacht aan schenkt
gevoed en gekoesterd
zo goed als volwassen
verlaat het verzadigd
zijn onzichtbare cel
ingehuld in zijn eigen mysterie
zal het uit niets dan ritme en
opeenbotsende klanken bestaan
zijn onvergankelijke stof
is de ene een raadsel
de andere een openbaring
het is niet wat het is
er staat niet wat er staat
het is bijna niets
het is onmaakbaar
het is onvatbaar
dat alleen al zou moeten volstaan
om het als lucht in te ademen
