Poetry alive

Wachtend tot je slaapt
Zit ik wat te lezen
Zo vredig en vertrouwd
Je hebt niks te vrezen

Denk je

Als je toch eens wist
Hoe jij je hebt vergist

‘Alles, alles’ is van mij
alleen hoor jij daar niet meer bij

mijn bloed gonst door me heen
na vandaag eindelijk weer alleen

dat jij echt hebt gedacht
dat je bij mij kon blijven
ik ben echter niet
zoals die andere wijven

die lieten zich gebruiken
om alleen maar je geur
te mogen ruiken

ik wil meer ,ik wil je geld
ik wil je huis
en jij ,jij vind jezelf de held
ik nagel je aan het kruis

vet saldo op de bank
mijn huisje ,naar mijn zin
ik zeg je nu vaarwel
en sla je hersens in

gna gna gna