Ontbloeien

niet in het minst om het ontbloeien
het blad hoe hoog hoe het
zich toch nog strekte om de tak
en het tekort

niet om de dag dat ik je riep
om hoe je niet meer kon
en boog en ik mij rekte
naar je knoppen

je niet haalde niet om de sneeuw
dat voorjaar in je haren niet om
het glas tussen ons

je jas te lang met sporen
van het pad en die avond
geuren van na de bloei

VN:F [1.9.17_1161]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Comments are closed.

hide totop