We zien niet meer dan onbedoeld vensterogen vol krassen en smakeloos vertier we spreken niet meer van eigen taal geen woorden zonder regels we delen lust naast volgroeide haat maken een knieval naar valse schijn we gespen onze chabrak tezamen het regent ruitjes op een dubbele piping

Read more about Toelichting overbodig »

Gut, o gut, o gut, ogut! Wat ben jij toch een stoere. Je hekelt zwervrs en de junks, maar zoekt liefde bij de hoeren. Tjonge, jonge, jonge, jonge! Wat vind jij jezelf toch goed. Verafschuwd een ieder die minder heeft, maar je beseft niet wat je doet. Man, o man, o man, o man! Wanneer […]

Read more about Pas dan! »

naar jouw handen kijkend wordt het zichtbaar hoe ringen langzaam van je vingers glijden tijd heeft je getekend waardoor je ouder bent gaan lijken diep van binnen bleef je dat meisje van twintig dat ronddanste in de weide wat haar rokken deed bollen zonnebloemen lachten haar toe al stierven die als jij ’n vroege dood

Read more about Vergane schoonheid »

er is geen stille nacht er is geen echte vrede er wordt niet op een kind gewacht er zijn geen engelenkoren er is geen herdersploeg er is geen schaap te horen maar laat ons toch, desnoods in Gods naam blijven zingen tegen alle onvrede tegen alle verdriet de honger de pijn laat ons in Gods […]

Read more about Stille nacht »

Decemberlicht lopend in decemberlicht door haar zilverglans verblind voel ik me opnieuw weer kind, doe verrast mijn ogen dicht zoek ik eventjes bewust in de drukte van een tijd naar Uw hand, Heer, die me leidt naar die stille kalme rust hoe zal Kerstfeest zijn dit jaar flitst het schrijnend door me heen, voor het […]

Read more about Decemberlicht »

Hoe weet gij ‘t dan zoo wel, na ‘s winters duisterheden te hebben doorgestaan, met welk een verruwpracht gij dekken zult uw hoofd, o edel boomgeslacht, nu ‘t weêrom lente wordt en ‘t jaar is omgeleden? Hoe zie ‘k u, vuil en zwart van velle, en ongedaan, nog eer gij blâren toogt, vol lieve blommen […]

Read more about HOE WEET GIJ ‘T DAN ZOO WEL »

De regen kust mijn vensters weer, De donkre winden sollen Het droeve liedje van weleer Langs alle huizebollen; Een dorre tak gaat heen en weer, En van zijn blâren rollen De natte tranen telkens neer – Altijd weer volgezwollen. 0: met de zon om ‘t hoofd gewonden, Met geld en goed en zoet-gezind – Wien […]

Read more about Herfstregen »

eigenlijk ben jij een heel droog mannetje je knispert vaak hoog van de toren ten behoeve van de dagelijkse sleur waar jij op wenst te rekenen breek daar eens uit kus lach spring doe voor de gein een dansje wat dacht je ervan om lief te doen om bijvoorbeeld eens uit jezelf een kopje koffie […]

Read more about Uitgeblust »

en nog zie ik je staan, alleen zoals alleen jij dat kan zijn ik voel de warmte van je hand een vinger glijdt langs mijn nek langzaam verder naar mijn borst dit is wat ik vasthouden wil, deze gedachte, dit beeld, dit gevoel terwijl, mijn adem stokt

Read more about Jij&ik »

Een vlam is niet te vatten voor geometrie zij is niet rond, driehoekig en zeker niet vierkant. Met vuur voer je geen rationeel gesprek het hoort alleen haar eigen adem. Een brand verleid je niet het laat zich alleen lokken met lont. Die lont lokt ons ook steeds weer van een maal bij kaarslicht tot […]

Read more about Vlammendans »

hide totop