Het zwakke, matte avondlicht glijdt met de laatste regen door zijn doorgroefde aangezicht weer terug naar het verleden De dag verstrijkt, een etmaal vindt de dood het droef gelaat speurt naar de morgenstaat geen zichtbaar spoor van het morgenrood en geen rimpel die zijn angst verraadt De trekken rond zijn bebaarde kin markante lijnen van […]

Read more about Morgenrood »

ik struikel schichtig kijkend om me heen ik duikel onevenwichtig behoudend mijn lach slap mijn dag getekend door een fout gevallen grap

Read more about Slap »

stoplicht bestelbus, ik hij met zijn blik gericht op borst bil been gene: geen toetert en fluit vanachter autoruit ik in mijn neus serieus gewoon doen peuteren, peuren foute aandacht? niet zeuren concluderen: hij is groen

Read more about Groen »

niet in het minst om het ontbloeien het blad hoe hoog hoe het zich toch nog strekte om de tak en het tekort niet om de dag dat ik je riep om hoe je niet meer kon en boog en ik mij rekte naar je knoppen je niet haalde niet om de sneeuw dat voorjaar […]

Read more about Ontbloeien »

Wilde dat ik zo zuiver was, dat ik transparant de wolken kon bevaren In het kielzog van de noorderwind, zou ik me wentelen in hemelse wateren Naar binnen gedraaid, zal een zonnestraal door mijn bres tot de aarde komen Verlicht het gezicht, zonnekrachten de ogen opgelicht van jij het angstig kind De tranen opgedroogd, in […]

Read more about Zout »

leef ik om te leren en schrijf ik tegen de oneindigheid? op de grens van vakantie en werk strekt m’n baan zich uit, langgerekt ik karakteriseer en spreek aan tegen weer dat wisselt van tropisch tot herfstig en ondertussen komen boten binnen en fietsers langs de prei schiet door, maar dat bloeit wel mooi en […]

Read more about De komkommertijd »

over België heb ik niet getwijfeld hoewel ik ooit uit een Brussels pension letterlijk neerkeek op ‘Manneken Pies’ ik lees hoe een auteur werk vond of dat tenminste beschreef en rook Elsschots zware pijp van voor de oorlog weldra is er dat uit Oostende bekende vakantiegevoel en ik ontmoet de heerlijkheid van Julia halverwege

Read more about Belgie »

mijn bos met je tere zoute bomen het junigroen staat je zo goed de wind laat zacht je takken buigen het is alsof je me begroet. in je hoge kruinen zingen vogels hun lied dat eeuwen heeft doorstaan je aarde ruikt naar zonnewarmte ik voel.. de zomer komt er aan. de zee nabij prikkelt je […]

Read more about Mijn bos »

rusteloos en moe, verslagen, opgewonden, tot kalmte niet te manen, ik laat het niet meer toe. Voor niemand meer te volgen, in woorden niet te vatten. Verpletterd en verzwolgen door het niet bereikte doel. Bevroren door het vuur van veel te volle leegte maar jij verdrijft de geesten en jij geeft mij structuur.

Read more about Structuur »

bijen kruisbestuiven de laatste tarwe Brezjnevs naam ijzelt ontwaart, waart nu nog evenzeer de honger gijzelt Nabereznye Celny bootjes aan de oever van de automobielfabriek waar de zucht van mensen brijzelt de toekomst zich verhangt boven de verrotte deurposten, te bang om binnen te komen

Read more about En St Petersburg gewon Leningrad »

hide totop