Vader 1

Stratenver klonk zijn kuchen,
het tikken van zijn stok.

Vaak zag ik hem gaan, spitroeden
lopend door dromen en gedachten,
gedwangbuisd tussen huizen staan,
in zichzelf opgesloten.

Nooit heb ik geweten wat hij achter
die vreemde ogen droeg, nooit heb ik
begrepen wat hij vroeg, wat zijn stem
zo gemaskerd sprak.

Slechts beschonken kon hij tijd
en ruimte aan.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Comments are closed.

hide totop